Pillendraaiers

“Geef het maar toe, U drinkt ganse dagen!”
“Tuurlijk, wat moet ik anders?” riep vader geërgerd tegen de dokter. “Ik ben hier niet gekomen zodat U mij kan vertellen wat ik al weet. Die draaiingen, altijd moe zijn en dat slecht zien, daar moet U iets aan doen!”
“Stop een tijdje met drinken en U zal zien dat het overgaat.”
Vader zei niets, betaalde de moderne medicijnman en ging heen.
“Stoppen met drinken!” zei hij schamper terwijl hij zich liet vallen op het bankje van de bushalte. Een paar jongeren bekeken hem geamuseerd. “Een Aldi-zuiper” zei één van hen.

Twee maanden later viel het verdict. Een aantal witgejaste heren hadden mijn ouwe binnenstebuiten gekeerd en declameerden gewichtig, voorzichtig: “U hebt Multiple Sclerose meneer.”
“Bedankt!” riep hij opgetogen, liep het ziekenhuis uit en nam de eerste bus richting de huisdokter.
Zonder op de secretaresse te letten stormde hij het dokterskabinet binnen.
“Niets drinken, pillendraaier! Ik heb M.S.” schreeuwde hij euforisch.
De dokter en de vrouw met ontbloot bovenlijf keken hem verbouwereerd aan.
Om zijn gelijk te vieren ging hij aan de boemel. Tot zijn ziekte vond dat hij aan de ketting mocht.