Dat een mens stomme stoten uithaalt in zijn leven staat als een paal boven water, maar toen ik mijn toekomstige ex-vrouw zag verschijnen aan de ingang van het gerechtsgebouw moest ik zelfs toegeven dat haar trouwen in de topttien aller tijden der grootste stommiteiten niet zou misstaan.
Hautain keek ze rond om te zien of ze haar advocaat tussen de zwerm als kraaien verklede mensengedaanten kon vinden. Een advocaat, God beware mij. Waarom? We waren als twee tieners halsoverkop getrouwd zonder een rooie duit, en waren na twee jaar, al even duitloos, elk zijn eigen weg gegaan. Sindsdien werkte ik wel en had ik één en ander aangeschaft. Misschien wilde ze daar wel iets van inpikken met haar lijkenpikker.
Terwijl ze zocht, zocht ik ook. Hoe en waarom ben ik ooit verliefd geworden op dit wicht. Zij vondt wat ze zocht, daar stond haar kraai. Ik vond niets.
(Aanvang van een verhaal voor het dagblad Trouw. Een wedstrijdje schrijven)
Was getekend
