Langste blogstuk ooit

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik er voor vandaag een beetje doorheen zit. Bij het openbreken van een vers pakje sigaretten en een beetje draaiingen van de vele wijn die ik reeds aan het hijsen ben sinds halftien deze morgen heb ik geen goed gevoel. En medium4you is toch wel beleefder in publiek dan privé. Want nu reageren ze wel op mijn blog maar op mijn mails hebben ze hun kat gestuurd. Nu hou ik wel van katten maar als ze niet lief zijn schop ik ze buiten.

Ik besef wel dat U dat allemaal niet interesseert, but frankly my dear i don’t give a damn. Het enige wat mij nu een goed gevoel geeft is mijn vingers over het klavier te zien zweven en de stem in mijn hoofd die prachtige volzinnen declameert. Deze zinnen zijn uiteraard niet voor publicatie vatbaar zolang ze niet stevig verankerd en officieel op mijn naam staan. Geen gepik alhier meer. Ik voel mij allengs beter terwijl ik dit schrijf. Wat kan een beetje tokkelen op een machine toch opluchten. Zelfs als ik mijn motorfiets voltank helpt dat tokkelen op de benzinepomp mij de dure benzineprijzen vergeten. Alhoewel ik na het vergelijken van het aantal getankte liters en de prijs zin krijg om het tokkelen te vervangen door een paar welgemeende trappen en vernietigende vuistslagen. Maar daar had ik het dus niet over. Over wat wel dan? Even terugblikken. Juist, ik voelde mij niet zo goed. Dat is al lang weer over. Terwijl ik deze voorgaande zinnen schreef heb ik mijn sigaret reeds opgelurkt en is de alcohol al volledig verdund door mijn bloed. Gelukkig maar. Want anders zou mijn openbarende onzin weleens te ver kunnen lijden, euhh leiden.

Wat heeft U zoal uitgespookt vandaag? Behalve op de baas zijn kosten bloggen. Niet veel allicht. Dat lucht op nietwaar? Bloggen op de baas zijn kosten en ondertussen maar zeiken dat die krent geen degelijk loon betaalt en U maar een halfuurtje heeft om uw in zilverpapier ingepakte boterham met salami van de lidl, verkocht door camerabewaakte werknemers, te verorberen. Dik gelijk. Laat U niet op uw kop zitten.

Nu ik toch op dreef ben schiet het mij ineens te binnen dat ik wel een brave jongen ben maar een bloedhekel heb aan regels. Maak U geen zorgen ik stop voor rood en en rijd door bij groen, daar ik er toch nog niet zo zeker van ben of er wel leven na de dood is. Ja sorry Freek, niet iedereen kan zo goedgelovig zijn als jij. De regels. Als U iets op een blog pleurt mag dat vooral niet te lang zijn. Een grapje hier, een kleine opmerking daar, een gevatte opmerking ginder en daar moet die onnozele lezer het maar met doen. U geeft niet om uw lezers, ik wel daarentegen. U zal mij nooit kunnen betrappen op het niet serieus nemen van een reactie.

Op dit eigenste moment zit ik dus te denken of ik het wereldrecord langste blogstuk ooit eigenlijk niet zou kunnen verbeteren. Voor diegenen die al tot hier geraakt zijn, ik neem het U totaal niet kwalijk als U niet verder leest, doch vindt ik U wel een sujet met weinig doorzettingsvermogen en dientengevolge verwerpelijk. Maar als aimabel persoon vergeef ik U. Al ben ik er nog niet uit met welk soort gif.

Al bij al is dat niet zo moelijk om het langste blogstuk ooit te schrijven. U krabt eens in uw haar en merkt dat die haren toch alweer aan een goede wasbeurt toe zijn. Maar aangezien ik nu het langste blogstuk ooit moet schrijven is daar geen tijd voor. Blogge, bloggen is de boodschap. Hoe meer letters hoe beter. Waar ze over gaan heeft totaal geen belang. Als er maar dagelijks iets te lezen valt op die pagina.

Ach, neemt U mij niet kwalijk. Zo te zien is al de alcohol nog niet volledig verdund door mijn bloed. Gelukkig mag je wel bloggen onder invloed. Rijden daarentegen niet. Alhoewel als U op zijn hondjes uw vrouw, lief, concubine, buurvrouw,etc.. wil berijden zal er allicht geen enkele wetsdienaar opduiken in uw, haar of beider slaapkamer om uit te vissen of U rijdt onder invloed. U als slimme lezer had natuurlijk al direct door dat ik het had over het besturen van een voertuig op de openbare weg. Een grapje nu en dan moet kunnen nietwaar. De schrik kan er niet altijd inzitten. Relax, take it ea-ea-easy.

Bij het spieken naar de woordteller zit ik nog maar bij deze aan 626 woorden, dat kan nooit genoeg zijn om het eerder vernoemde record te verbreken dus gaan we nog even door. Wat doen mensen om het ijs te breken of te verbergen dat ze eigenlijk niets zinnigs te verkondigen hebben? Juist ja over het weer beginnen. Wel, op dit eigenste moment is het hier 22 graden Celsius en bijna onbewolkt. Bijna zeg ik, omdat op 72 graden noord volgens mij een wolkje komt aanzetten. Zo een klein, lief, wit warrig plukje watten. Dat kan U eigenlijk bezwaarlijk een wolk noemen. Maar toch voel ik mee met dat wolkje. Het heeft zijn uiterste best gedaan om te groeien maar is daar niet in geslaagd. Bijna zoals de meesten onder ons, die wel graag iets zouden betekenen, daar krampachtig allerlei pogingen voor ondernemen, maar uiteindelijk verast worden in Lochristi zonder dat een haan daar naar kraait. Dit heb ik zelf proefondervindelijk bewezen. Een tijdje terug ben ik daar mijn oudeheer gaan opfikken met verschrikkelijk veel pijn in het hart. En geen enkele klotehaan te horen. Die hanen denken ook alleen maar aan kippen bekruipen om ons, ons welverdiende eitje des morgens te kunnen ontnemen. Want een ei met een dood kuiken in is triestig en zielig.

Zo stond ik ooit eens op en gooide half slapend een vers eitje in de pan, ik ging richting badkamer om mijn blaas leeg te zeiken en toen ik terugkwam lag daar een halfverbrand, piepklein kuiken zonder pluimen.

Wat mij de laatste opvalt is dat Gent de stad to be is. Als Gentse volksjongen liep ik daar een paar weken terug samen met mijn vriend Den Moat rond, die trouwens in Engeland woont, bij nacht en ontij. En zoeken dat we moesten doen om daar nog iets of wat aan gewone Gentse nachtbrakers tegen te komen, dat houdt U niet voor mogelijk. Den Eksaarde bestaat al lang niet meer. Dus zijn we de buurman maar gaan lastigvallen. Daar zat wat bezopen volk die goed te velen was maar eigenlijk nits te vertellen had. Wel allemaal met een hondje. Wat is dat toch met dat OCMW crapuul. Kunnen die niet zonder hond? Let wel, ik kan ze wel goed af die bende, pinten zuipend en de wereld verbeterend vanuit een café, terwijl de hond zich ligt te warmen aan de kachel en denkt: “Mooi, ’t leven is mooi. Dan maar afgezakt naar de Pink Flamingo. En wie lopen we daar na zoveel jaren tegen het lijf.? Juist ja, het oud lief van Tania. U weet wel de madame van Herman Brusselmans. Vele jaren geleden was Tania een vriendin van ons via haar lief. Daar heeft Herman nog over geschreven. Ik ga hier niet uit de doeken wie en wat want het staat zeer duidelijk te lezen in zijn boeken. Toch wil ik U een tip niet onthouden: Yamaha. Voor de insiders mag het nu geen probleem meer zijn.

Wat een hoop zelfbewuste mensen. Een griet wou dan persé met ons naar de hondenmarkt. Geen probleem. Zolang er bier voorhanden is, geen kou hoeft geleden te worden en er mag gerookt worden zijn we blij.
“Dit is the place to be” zei die meid. ” Hier zitten alle aankomende regisseurs en kunstenaars.” Kan U het geloven? Een bende overzelfbewuste snobs die zichzelf wel heel speciaal vonden. Maar kunst? Mijn reet. Op zaterdagochtend om drie uur pinten zuipen, quasi interessante gesprekken voeren in de hoop dat ze in een griet of kerel haar of zijn broek mochten foefelen. Wat een bende. ‘T kan verkeren. En of het kon verkeren. We zijn daar letterlijk buitengerold van het lachen, wel met het obligate stuk in ons kloten. Want het bier moet rollen en het geld moet vloeien.

Dat weet U dan ook alweer. Ik vermoed dat ik nu toch mijn doel begin te bereiken. Dit moet toch reeds de top honderd van langste blogstukken halen. Ik ga eerst even googelen om te zien hoelang dat beroemde stuk nu wel is. Mocht het zijn dat ik nog veel te kort kom, vul ik dit stuk nog aan.

Was getekend

Advertenties

Tags:

16 Reacties to “Langste blogstuk ooit”

  1. De redactie van Medium4You Says:

    Prettig avond Vandepotgerukte,
    Wij geven altijd een antwoord op vragen die bij ons binnenkomen.
    Uw mails gingen misschien niet door.
    Met vriendelijke groeten,
    De redactie van Medium4You

  2. vandepotgerukte Says:

    Ik zal hem nog een keertje opsturen. Hopelijk komt hij door.

    Was getekend

  3. zapnimf Says:

    Hèhèhèhè.
    Zeg Vandepotgerukte. Ik kreeg ook geen antwoord op de mail die ik je overlaatst stuurde.

  4. Aïda Says:

    Volgens mij schreef ik op 24 november 2007 een nog langer blogstuk.
    Ik heb helaas de woorden niet geteld. Ik schat het maar wat op het zicht.
    Onder dezelfde naam van de ex-vrouw van de door u aangehaalde Brusselmans dan nog wel.

    Maar u bent goed op weg.

  5. zeezicht Says:

    Waarom wil je absoluut iets posten op de dag dat je niet weet wat schrijven?

  6. vandepotgerukte Says:

    @Zapnimf
    Uw mails kwamen mischien niet door. Probeer het nog een keer.

    @Aïda,
    Potvolblomme, alweer geklopt. Door Gloria dan nog wel. Uit uw commentaar kan ik ook opmaken dat U inderdaad de volledige tekst hebt gelezen.

    @Zeezicht
    Ik heb mijn stuk herlezen en nergens kan ik vinden dat ik gisteren absoluut iets wilde posten noch dat ik niet wist wat te schrijven. Wat er wel staat is dat ik het plan opvat om het langste stuk ooit te willen schrijven dus is bloggen de boodschap.

    Was getekend

  7. Blanche Says:

    Zijn er prijzen voor de dapperen die het lezen van het langste blogstuk tot verder dan de helft volhouden?

  8. vandepotgerukte Says:

    @Blanche,
    Een voldane glimlach na het lezen van iets wat het waard was om gelezen te worden.

    Was getekend

  9. Annemie Says:

    Mijn kippige ogen vinden het niet zo leuk om lange teksten van het scherm te lezen en toch heb ik het gedaan…qua lengte kan je schrijfsel wel tellen!
    En ik heb ook wat interessante informatie opgedaan 🙂

  10. vandepotgerukte Says:

    Annemie,
    Een blije glimlach is mijn reactie op uw reactie

    Was getekend

  11. micheleeuw Says:

    Ik lees ALTIJD door tot het einde, wegens nieuwsgierig. 😉
    22 graden ! Een mens zou voor minder jaloers worden. 😆

  12. Sven Says:

    Ik heb alleszins ver genoeg doorgelezen om een dt-fout te vinden, vandepotgerukte (‘vindt ik’).
    Ik blog helaas niét op mijn baas zijn kosten!

  13. vandepotgerukte Says:

    Bedankt Sven. Deze was mij ontsnapt, ik laat ze staan opdat ik met schaamrode wangen zit telkenmale ik de tekst lees.

    Was getekend

  14. Heidi Says:

    Als ik nou even tijd heb ga ik dit stukje lekker lezen, want ik lees je graag!

  15. vandepotgerukte Says:

    Goh, wat een complement. Bedankt en veel leesgenot!

    Was getekend

  16. Heidi Says:

    ziezo, gelezen! Enne, euh, ik dacht dat ik een stukje onzin kon verkopen… ik heb mijn meester gevonden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: