Plebejers aller landen verenigt U!

Terwijl de vogels aan hun dagelijkse arbeid beginnen, noeste wil ik het niet noemen want een beetje fluitend rondfladderen en een paar takjes zoeken voor het nest waar de eieren moeten gedeponeerd worden en de paar verdwaalde kogels van rijke vadsige jagers ontwijken is niet meteen een hondenjob, zit Jef een beetje rond te staren naar de weiden, bergen, bomen en zijn stulp. Wat alweer niet meteen noeste arbeid is, en toch.

“Mijn gedachten staan nooit stil, wat soms mijn keel uithangt. Ik kan er niet van slapen, ik word er zenuwachtig van en iedereen en alles kan soms verschrikkelijk op mijn zenuwen werken.” Jef liet zulks nooit blijken want zijn strijd was erop gericht om zijn handelen en denken te richten op wat de moeite waard was. En één van de eerste dingen waarmee Jef jaren geleden begonnen was, was zijn medemens niet lastig vallen en bovenal niet in zinloze discussies verwikkeld te geraken, en toch gebeurde het hem nu en dan nog weleens. En daar kon Jef niet tegen, dat hij zijn eigen, volgens hem waterdichte regels, met de voeten trad.

“Waarom laat ik mij soms verleiden om toch iemand te willen overtuigen van iets? Het is pretentieus zoiets te willen doen. Ik heb de waarheid niet in pacht en ben alzeker geen schoolvoorbeeld van evenwichtigheid volgens de ongeschreven wetten van de maatschappij.  En mensen luisteren of denken weinig of niet na over de woorden van anderen, ze wachten ongeduldig hun beurt af om zelf het woord te mogen voeren, waarop diegenen die dan zwijgen alweder dezelfde techniek toepassen. Niet luisteren en zeker niet nadenken over het verkondigde.

In het dorp kende iedereen Jef als een rustige goedmoedige kerel die iedereen het beste toewenste en zich maar weinig moeide met de besognes van anderen. Dus wie konden ze beter vragen om het groepje protesterende dorpelingen groter te laten lijken dan Jef. Ze wisten dat hij geen amok zou maken en tegelijkertijd toch indruk zou maken door zijn aanwezigheid. Terwijl de dorpelingen voor het schooltje de komst van de burgemeester , die het schooltje zou opluisteren met zijn aanwezigheid ter gelegenheid van de open deur dagen, stonden af te wachten met hun zelfgemaakte borden rookte Jef zijn halfuurlijks sigaretje. Dit gebeuren had weinig weg van een protest of manifestatie, eerder was het een gezellig samenzijn met een groepje mensen die een redelijke eis hadden, het schooltje renoveren. De gebouwen waren vijftig jaar oud en konden een opknapbeurt gebruiken en het materiaal was ook al niet meer wat het zou moeten zijn. Er waren vier oude computers voorhanden om de lessen informatica cachet te geven. Jef vond hun eisen redelijk, daarom wilde hij het groepje aanvullen.
Toen de burgemeester eindelijk naarbuiten kwam, met een soortement lijfwacht, een stevige boer die een centje bijverdiende als chauffeur annex lijfwacht, spraken de dorpelingen hem aan. Geen geduw of getrek, geen geroep of getier maar een simpel: “Meneer de Burgemeester, wij willen even met U spreken over de staat van de school” waarop het geroezemoes steeg en meerdere mensen de burgemeester aanspraken met vragen in dezelfde trant. Een paar seconden lang luisterde de burgemeester, nu of het echt luisteren was wist Jef niet zeker, en of hij nadacht over hun woorden al helemaal niet. Jef kreeg eerder de indruk dat hij nadacht over hoe hij die stomme plebejers op hun plaats zou zetten en dat hun gekakel hem goed van pas kwam omdat hij zo meer tijd had om zijn woorden voor te bereiden. Op dat moment wist Jef dat hij hier eigenlijk voor Jan lul stond, maar wat Jef begon pleegde hij af te maken dus bleef hij figurant van het tafereel en keek toe. De burgemeester begon met een glimlach die te kennen gaf hoe fout en dom zijn schapen waren ontkennend te knikken waarop hij het woord nam en op minachtende wijze enkele zinnen brabbelde. Jef luisterde niet, “Nu luister ik ook al niet, waar zijn mijn waarden toch gebleven?” flitste het door zijn hoofd. Hij stapte op de burgemeester toe, wat hem niet veel moeite kostte, want zoveel volk was er nu ook weer  niet, en nam uit diens bovenzak een pen. De lijfwacht greep naar Jefs hand. Jef keek de man in de ogen. Hij wist niet goed wat te doen. Daar stonden ze gedrieën, Jef met zijn hand nog half in de bovenzak van de burgemeester, de lijfwacht met Jef’s pols in de hand en de burgemeester als een zoutpilaar. De burgemeester knikte naar zijn kompaan en die liet Jef’s pols los. Op een papiertje dat Jef bij zich had schreef hij: “U bent een arrogante zak en de naam burgervader niet waardig. Luister naar uw volk!” en overhandigde het geschrevene. Na het lezen van deze boodschap zag Jef voor de eerste maal geen gemaakte pose, maar een mens die voor hem stond. De burgervader keek verwonderd van het geschrevene naar Jef. Alles wat die aan ervaring had opgedaan als lokale politicus kwam hem helemaal niet van pas om hierop een passende reactie op te geven. De meute begon weer te praten en de burgemeester was na een paar minuten het voorval met Jef alweer te boven en gedroeg zich als vanouds hautain. Jef begaf zich naar de plaatselijke gelagzaal om zijn dagelijkse portie wijn naar binnen te gieten en zijn nooit stoppende gedachtenstroom in te dijken.

Was getekend

Advertenties

Tags:

4 Reacties to “Plebejers aller landen verenigt U!”

  1. micheleeuw Says:

    De meeste politiekers beginnen met de nobelste bedoelingen, merken dat het niet lukt en vullen dan maar hun zakken. Zo zie ik het !
    Ik moei me niet (meer) met hun ambities …

  2. FrankiePebbles Says:

    Al werd Jef wederom hard op zichzelve teruggeworpen en al kon hij even geen kant op met zijn zuivere intenties, Jef werd vermoedelijk weer een stukje sterker. Niet harder. Sterker. De buigzamen winnen. ’t Is net jiu jitsu.

  3. patrick Says:

    Wat zijn we hard voor onze politici. Kijk eens goed naar de rest van de wereld. Kijk en vergelijk!

  4. Aïda Says:

    En de ambtenaren doen lustig mee met zakkenvullen en hun tijd verdoen op het werk op kosten van de belastingbetaler.

    Van cliché’s gesproken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: