Ajuinensoep

Ik zeg: “Maria, meisje, weet je dat schrijven bij mij eigenlijk is zoals een scheet laten.”
“Nu versta ik U niet.” Zegt zij. “Leg dat een keer uit.”
“Weet ge nog die keer toen we verleden jaar nogal veel ajuinen gezet hadden en dat we toen regelmatig ajuinsoep aten?”
“Aja” antwoordt ze. “En dan?”
“Van ajuinsoep moet ge scheten laten en zoiets komt en ge kunt dat niet tegenhouden. Nu zijn er ook dagen dat ge geen ajuinsoep of bonen eet en dan laat ge geen of in ieder geval minder scheten. Dat schrijven is bij mij zo een beetje hetzelfde met dat verschil dat ik mijn ajuinsoep nog niet gevonden heb om te kunnen schrijven. Dat schrijven dat zijn scheten die opkomen, die ge niet kunt tegenhouden maar ze komen als ze goesting hebben. Maar soms blijven ze weg. Bijwijlen heb ik een opgeblazen gevoel en geen windje, zelfs geen briesje.”
“Ah zo.” zegt ze begrijpend.
U moet weten dat mijn Maria zeer begrijpend is. Behalve als het op vrouwen aankomt.
“Doet gij maar rustig voort met proberen scheten laten, mijn scheetje.” Zei ze de dag nadien toen ik onder het afdak aan ons erf op een oude laptop zat te tokkelen. “Ik ga ajuinen uitdoen.”
Plots voelde ik een gerommel in de darmen van mijn hersenen en ik schreef: “Moeder aarde doet aan striptease.”

Was getekend

Advertenties

Tags:

6 Reacties to “Ajuinensoep”

  1. breeg Says:

    Als ik dat goed begrijp, dan schrijf je zo’n briljant stukje als dat van Moeder Aarde telkens Maria ajuinen gaat uitdoen en je darmen rommelen…
    Dat ze daar dan maar heel vaak ajuinen gaat uitdoen!

  2. Margo Says:

    Zou je je naam dan eens niet rap veranderen in Vandeprotgerukte?

  3. FrankiePebbles Says:

    Niemand kan maar de hele tijd door briljant zijn. Behalve Harry Mulisch natuurlijk. Met wie overigens geen zinnig mens zou willen ruilen. En die ik niet lees. Tjeemig zeg, ik zou u echt vervelend vinden als u enkel ultrabriljante logjes schreef. Het is nu juist het “rauwe”, meer eerlijke soort van menselijkheid dat mij persoonlijk aanspreekt. Zonder enige wisselvalligheid in de stukjes zou mijn mening vermoedelijk anders uitvallen. Het is juist zo eigen! En een weblog is natuurlijk geen boek. Ik denk dat u niet wilt weten hoeveel uren ons aller Harry (en wellicht ook Tommy) dagelijks zwoegend in zijn werkkamer doorbrengt.

  4. treiner Says:

    zolang schrijven maar niet als asperges is, want die zijn er maar een paar weken in het jaar

  5. micheleeuw Says:

    Moest je de hele tijd zo’n briljante stukken schrijven zou je geen tijd meer hebben voor andere dingen en zou Maria vlug ontevreden worden, vrees ik.

  6. Heidi Says:

    een winderig verslag… en dat allemaal om een scheet. Wel een geurige metafoor hihi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: