Carmiggelen (2)

Vervolg op Carmiggelen

Daar stonden mijn weldoeners. Zij, een vrouw met een aanstekelijke lach en open blik, hij een knappe jonge kerel. Ik heb niets met mannen maar kan toch het verschil zien tussen quasimodo en een vent waarvoor vrouwen vallen.
Als een man van de wereld liet ik niet merken dat ik het zaakje niet vertrouwde, stond op en groette haar joviaal met twee kussen en hem met een handdruk. Ik zei het al: Ik heb niets met mannen. Gezellig keuvelend zochten we een knijp om in warmere en drogere omstandigheden deze ontmoeting verder te zetten. Het keukenmes dat verborgen zat onder mijn jas gaf mij toch een gevoel van veiligheid bij deze zoektocht.

Dat mijn vermoeden over de betrouwbaarheid van deze twee sujetten juist was werd bevestigd toen ze na het gekeuvel over het leven, vrouwen, mannen, Internet, schrijven, bloemschikken voor beginners, muziek, de financiële crisis, betrouwbare wagens voorstelden om ergens anders heen te gaan teneinde onze lijven vol te stouwen met iets vreetbaars en zij reeds gepland hadden om dit festijn te bekostigen. Dus ze planden dingen, wie weet wat ze nog allemaal van plan waren.

Hij viel goed mee, tenslotte had zij wel het initiatief genomen voor deze ontmoeting. Weet ik veel of hij mischien banden heeft met de Italiaanse maffia en ergens in het gebergte rond Napels een moordgrage oom heeft rondbanjeren die kerels die te familiar met zijn vrouw omgaan maar al te graag een kopje kleiner wil maken. Het zou zomaar allemaal kunnen. Hij viel zo goed mee dat het mens begon te mekkeren dat ze in de minderheid was, twee mannen tegen tegen een vrouw. Had dan een knappe vriendin meegebracht! Ze wist dat ik alleen was. Liefst ééntje die geen vriendje had en alleen woonde, dan moest ik dat roteind diezelfde avond ook niet meer terugrijden door de regen.

Eten dus. Na als drie oetlullen aan een Duitser, Hollander, Rus en West-Vlaming gevraagd te hebben waar de Muntstraat zich bevondt in dit gehucht vonden we een autochtoon van allochtone origine die hier de geografische toestand bleek te kennen. We stonden op dertig meter van de gewilde straat. Zijn minzaam, zelfvoldaan lachje over zoveel domheid onzer zorgde er bijna voor dat ik het keukenmes trok en tussen zijn ribben ramde. Ik kon me nog net inhouden met de gedachte: “Mischien heb ik het later op de avond nog wel nodig.” Het zou een Italiaans restaurant worden. Meteen begon die oom uit Napels terug in mijn hoofd te spoken. We stapten binnen en ze bleef zowaar in het midden van het restaurant doodstil staan. Sloot haar ogen, richtte haar hoofd op en begon zachtjes de atmosfeer op te snuiven. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Enkele ogenblikken later opende ze haar ogen en zei: “Hier niet Salvatore, ergens anders. Je weet dat ik nooit faal als het op eethuizen uitkiezen komt.” Salvatore noemde haar beminde, dus toch een Italiaan.

Wordt vervolgd en was getekend

Advertenties

10 Reacties to “Carmiggelen (2)”

  1. Emma Says:

    Ik ben toch even benieuwd: vanwaar de titel?

  2. Heidi Says:

    Amai, wat goed dat je dat mes meehad… tegenwoordig weet je maar nooit he! Ben benieuwd naar het vervolg en of dat mes nog in beeld gekomen is…

  3. adelheid Says:

    Tsju dan heb ik wel een heel groot risico genomen vorige zomer, toen ik naar een ontmoeting met een tot-dan-toe-louter-virtuele-kennis alleen maar wat reisproviand meenam… Heb ik efkes vijf minuten chance gehad…

  4. zeezicht Says:

    Ik kan niet echt volgen, misschien mijne fiets pakken…

  5. vandepotgerukte Says:

    @Emma,
    Dit verhaaltje is gedeeltelijk verzonnen, gedeeltelijk waar. Twee weken terug zat ik wel effectief in een kroeg met deze mensen. Toen we het over Simon Carmiggelt hadden en dat hij zijn inspiratie opdeed in de kroeg en ze daar ook schreef werd het idee geopperd om met vereende krachten Simon te imiteren. We zouden “Carmiggelen” Het meisje zou het op een zuipen zetten, ik zou schrijven en de jongen zou het uitgeven. Als binnenpretje noem ik deze stukjes “Carmiggelen”.

    @Heidi,
    Ik wist mijn angst perfect te maskeren, vind je niet?

    @Adelheid,
    Tart het lot toch maar niet te veel, de volgende keer gewapend gaan.

    @Zeezicht,
    Lees eerst “Carmiggelen”, de link staat bovenaan, hopelijk wordt het dan duidelijker.

    Was getekend

  6. Emma Says:

    Aha!

    Ik heb ook ooit een Carmiggeltverhaal geschreven, als je het leuk vindt laat maar weten, stuur ik de link.

  7. vandepotgerukte Says:

    @Emma,
    Met veel plezier.

    Was getekend

  8. Emma Says:

    Bij deze, voor wat het waard is: 😉

    http://zinsueel.web-log.nl/zinsueel/2007/10/kronkel_ii.html#comments

  9. vandepotgerukte Says:

    @Emma,
    Ik ga het lezen.

    Was getekend

  10. urbain alpain Says:

    Het komt me voor dat u een ietwat agressiever taalgebruik bezigt dan wijlen S. Carmiggelt, heer van het closet getrokkene 🙂 Uw schrijfsel neigt meer naar een fucking script van Quentin Tarantino.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: