Collectieve doden.

Hoopvolle gezichten. Brede glimlachen. Uitgelaten mensen. Het nieuwe jaar breekt aan. Hier laat men een grote bol zakken bij wijze van aftelling naar nergens, daar luiden de klokken om het komende niets te verwelkomen. Elk jaar opnieuw.

“Zonder hoop geen leven!” Schreeuwt de massa.

De jaaroverzichten zijn als kranten die we inkijken, ons een welgemeende “Wat erg!” laten ontvallen, dichtslaan, vergeten en er ons kont met reinigen.

Gelukkig maar.

Wie zou anders nog hoopvol de toekomst tegemoet willen zien bij de steeds wederkerende cyclus van mensenkloterij, gezeik, bedriegerij en nog meer kloterij? Als nietsontziend wapen wendt het brein de vergetelheid aan. Het gezichtsveld beperkt zich richting toekomst. Wat geweest is, is geweest en verder geen gezeik. Vandaar blijde gezichten richting het volgende jaar dat lekkers en zoet beloofd.

Gelukkig maar.

De vergetelheid is zodanig niets ontziend dat men geen drie doden meer kan opnoemen die dit jaar stof doen opwaaien hebben. Waar zelfs ministers hun regerende taak even voor parkeerden en lovend de heengeganen bewierookten. Hier zorgde een dode voor polemiek omdat zijn “Kust mijn kloten, ik muis er tussen uit” niet bij iedereen gesmaakt kon worden, daar voor bewondering voor een nagelaten oeuvre die onze volksheid bezong. Deze niet meer nieuws zijnde gebeurtenissen zijn reeds onleesbaar geworden door de stront die de letters in weggegooide kranten besmeuren. Er valt niets meer aan te verdienen, geen roem of eer meer mee te behalen.

Gelukkig maar.

Het ga jullie goed Hugo, Wannes en Lecompte. Slaap op beide oren want hier ligt ook niemand meer wakker van julie.

Was getekend

Advertenties

7 Reacties to “Collectieve doden.”

  1. Deftige Dame Marie Says:

    Het is de hoop, cher Vandepot. Je kan net zo goed zeggen: misschien komt er een mooi jaar aan, dan: alweer een klotejaar in zicht.
    Het is tegenwoordig erg in om te zeggen dat je niet meedoet aan al die tradities. Ik doe wel mee. We zullen klinken en las uvas de la suerte eten, we zullen genieten van het gezelschap van familie en vrienden, we zullen lachen en discuteren over wat het voorbije jaar in die dichtgeslagen kranten stond, we zullen hopen dat het beter wordt en ik zal blij zijn dat ik erbij ben. Ik hoop voor jou op een mooi jaar in de bergen en succes met je geschrijf. Is het niet de hoop die je doet volhouden?

  2. breeg Says:

    Zo gaat dat hé… iedereen moet plaats maken en zal vergeten worden. Dat is nu eenmaal zo, want we kunnen niet alles blijven opslaan in het collectief geheugen.
    Maar die 3 die je opnoemt hebben geluk, want jij ligt er nog wakker van… ze zijn dus nog niet helemaal vergeten. En Wannes… er komt nog een cd van hem uit, dus hij is zeker nog niet helemaal vergeten.

  3. zeezicht Says:

    Na een slecht jaar verwacht je beters. Waar zouden we zijn, moesten we ons er gewoon bij neerleggen dat er toch niks aan te doen valt?
    En is het dat jaar niet… dan waarschijnlijk het volgende.

  4. vandepotgerukte Says:

    @Deftige dame Marie,
    Ik werd zowaar een beetje rood toen ik las dat U mij Cher noemde! Wat ik neerpen is wat ik persoonlijk ervaar en vermoed dat ik niet de enige ben. De druiven zullen ook verorberd en doorgespoeld worden met cava, feest zal er zijn. Ik lever geen kritiek, ik stel alleen maar vast. Vandaar ook dat ik schrijf: “Gelukkig maar.” Wat mij doet volhouden bij het schrijven is mijn deerne.

    @Breeg,
    Ik vond het al een hele opdracht om drie doden van het afgelopen jaar te vinden, vandaar mijn verwondering over mijn vergetelheid.

    @Zeezicht,
    Ik klaag niet, ik ben gelukkig. Maar dat er ook maar iets zal veranderen daar geloof ik echt niet meer in.

    Was getekend

  5. Deftige Dame Marie Says:

    Ik wil u geen illusies ontnemen beste Vandepot, maar voor uw noorderburen is cher niet meer dan het equivalent van beste. Zowat alle informele schrijfsels koppen: cher…..
    Leunt querido daar ook bij aan of is dat echt gereserveerd voor familie en vrienden?

  6. vandepotgerukte Says:

    Rood worden is een gevoel van schaamte bij mij, niet van illusie.
    Wat je vraag over querido betreft dat wordt meer familiar gebruikt. Bij briefwisseling zal je meestal Estimado zien geschreven staan.

    Was getekend

  7. urbain alpain Says:

    Of ge het nu positef of negatief bekijkt, de tijd trekt zich daar geen bal van aan. Misschien toch beter genieten van bepaalde ‘feestelijke’ momenten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: