De moeder van de gedachte.

Het rauwe witloof in flinterdunne schijfjes hakkend met het Sölingen mes leek ze wel een slager die fanatiek inhakte op het vlees van de wilde koe die maar die niet dood wilde bij de electrocutie in het abbatoir. Het uiteenrijten van het vlees beschouwde ze als ware het een genoegdoening.
Als fanatiek zou ik haar handelingen omschrijven.
“Waarom ?” meende ik op te vangen.
“Waarom wat?” Vroeg ik zacht.
Ze draaide haar hoofd, bekeek me indringend. Alsof ze een baby was, net weggerukt na de geboorte van de moeder, zo ook had mijn vraag haar weggerukt van haar gedachten. Ze knipperde met haar ogen en vond de moeder van de gedachte terug.
“Waarom geilen we op rampen?”

Was getekend

Advertenties

6 Reacties to “De moeder van de gedachte.”

  1. FrankiePebbles Says:

    Waarom u beiden zo’n merkwaardige hobby heeft lijkt me vanaf hier inderdaad moeilijk te beantwoorden.

  2. vandepotgerukte Says:

    “we” in de laatste zin staat voor iedereen, incluis haarzelf. Eerlijk zijn tegenover haarzelf is haar niet vreemd.

    Was getekend

  3. zapnimf Says:

    Ja waarom? Je zou beter naar ‘Van vlees en bloed’ kijken.

  4. ivo victoria Says:

    de betere retorische vraag.

  5. Margo Says:

    Ne mens zou het zich zo nu en dan gaan afvragen.

  6. micheleeuw Says:

    Om zich gelukkig te voelen dat het niet hier was of met iemand die we kennen ? Om ons eraan te herinneren dat we het zelf niet zo slecht hebben ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: