Wachtzalen

Bij een bezoekje aan de dokter geniet ik steevast van het halfuurtje wachtzaal dat voorafgaat aan de daadwerkelijke doktersvisite. Huisdokters alhier hokken samen in een kliniek. Toch diegenen die werkzaam zijn bij de overheidsklinieken. Alles is hier gratis. Geen gedoe met visites, remgeld, mutualiteiten.

Als ik mij neervlei op een vrijgebleven kunstoffen stoel, die vastgehaakt zit aan mijn buur zijn stoel en die weer op zijn beurt vastgehaakt aan de volgende, bestaat mijn eerste werk, na iedereen begroet te hebben, uit mijn boek open te slaan en mijn hoofd een aantal graden naar beneden te buigen zodat het lijkt alsof ik lees.
“Al twintig minuten zit ik hier te wachten, en men mij had mij een afspraak gegeven om tien uur stipt. Vindt gij dat normaal?” moppert het kortgerokte meisje, met een stel benen die er mogen zijn, tegen haar buur. Een jonge kerel met pukkels die ongetwijfeld denkt: “Ge moogt gij hier rustig nog twintig minuten naast mij zitten.”
“Erg,” antwoordt hij. “’t Is altijd hetzelfde.”
Mijn oog valt op een poster die de bezoekers aanmaant om op te letten met wat ze in hun mond stouwen. “Hart en vaatziekten zijn gevaarlijk”
“Oversteken bij rood ook.” mijmer ik.
Een oud vrouwtje zit zodanig te zuchten dat ik begin te vrezen voor een zuurstoftekort in deze ruimte. Ze verbruikt er veel veel te van.
Twee huisvrouwen zitten te kletsen en beklagen zich over de prijs van de appelsienen. “Ze voeren Marokkaanse appelsienen in, en de onze van Valencia kieperen ze in de zee om de prijs hoog genoeg te houden. Vindt gij dat normaal.” Haar gespreksgenoot die een bloedhekel heeft aan appelsienen denkt: “Steekt ze in U gat uw vorte appelsienen.” en antwoordt. “Erg, ’t is altijd en overal hetzelfde.”
Na deze boeiende gesprekken valt mijn oog op de titel van mijn boek: “Een samenzwering van idioten”

Was getekend

Advertenties

11 Reacties to “Wachtzalen”

  1. zapnimf Says:

    Waarbij jij de idioot bent die wel eens gelijk zou kunnen hebben :
    “Een oud vrouwtje zit zodanig te zuchten dat ik begin te vrezen voor een zuurstoftekort in deze ruimte.”
    Waarmee jij mij een idee aan de hand hebt gedaan voor een toekomstig blogstukje. Waarvoor dank.

  2. sneeuwkoningin Says:

    Als ik naar de dokter ga,weiger ik pertinent sympathiek te doen,over het algemeen voel ik me niet zo sympathiek dan.Maar ik erger me meer aan de conversaties bij de mutualiteit en dergelijke instanties.
    Wat men hoort op de spoed,is echter wel heel leerrijk en interessant…

  3. Lia Says:

    ontzettend vermakelijk dit! en ja wachtkamer geprekken ze gaan in de regel nergens over, wel handig dat alles bij jullie gratis is, hier betaal je 100 euro voor de zorgverzekering per maand per kop van het gezin! mss toch eens naar belgie verhuizen dan 😉

    {-♥-}

  4. Margo Says:

    Meestal wordt er in de wachtzaal gewoon totaal niks gezegd. Iedereen zit netjes op elkaar gepakt op de meest oncomfortabele banken die er bestaan (waarom in een dokterswachtzaal geen ergonomische stoeltjes staan is mij een raadsel) en elkeen is druk bezig zich een houding te geven, te doen alsof er niemand is, de kop in de grond te houden, een boekske te lezen, de ander van kop tot teen te keuren, en voor de rest zitten ze te puffen, te hijgen, te niezen of te snotteren. Bweurk, I hate wachtzalen. Daarom ga ik altijd op afspraak, dan zit er maximum 1 mens voor mij.
    Fijne post, trouwens.

  5. vandepotgerukte Says:

    @Sneeuwkoningin,
    Ik erger me niet, ik amuseer me.

    @Lia,
    Wachtzalen zijn vermakelijk. Maar ik woon noch in België, noch in Nederland.

    @Margo,
    In de lage landen zijn de wachtzalen een soort rouwkamers, hier een soort café’s zonder bier.

    Was getekend

  6. annava Says:

    wat ik ambetant vind: iemand die je kent tegenkomen in de wachtkamer. Wat kunde dan in godsnaam aan elkaar vertellen, iedereen luistert mee. Dan vragen ze altijd: ‘wat scheelt er’. Maar soms moeten ze dat toch gewoon niet weten?

  7. zeezicht Says:

    Ik haat vooral de stiltes in wachtzalen. Daarom begin ik een gesprek met gelijk wie. Je hoeft niet veel te zeggen en plots doet iedereen mee, blij dat die stilte wegvalt.

  8. haargedacht Says:

    die idioten hebben u toch een schoon stukske doen schrijven.

  9. Annemiek Says:

    Ooit zat ik in een wachtkamer waar een drukke vrouw met een hoogrood gezicht (opvliegers waarschijnlijk) een heel verhaal vertelde over haar hondje waar ze mee naar de gynaecologenclub ging.
    Het waren voor mij moeilijke minuten want het kostte erg veel moeite om niet in een lachstuip te schieten.

  10. micheleeuw Says:

    Leuk postje. Ik laat de dokter altijd komen dus geen zo’n toestanden.

  11. Lia Says:

    hah oh sorry had een betere aannemer moeten nemen de mijne vertoont wat mankementen 😉

    {-♥-}

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: