Vervreemding dus

Vervreemding dus. Soms kan een woord mij bekoren. Dit is er zo een. Aangezien ik over veel tijd beschik, geen time-management cursussen moet volgen, noch ergens verwacht wordt, geen prikklokken moet bevredigen mag ik mijn tijd wijden aan het smaken, uitspitten van woorden.

Vervreemding dus. De rollende klank en de lengte van dit woord, zonder nog maar aan de betekenis te denken doen mij reeds denken aan een, zacht smeltend snoepje in de mond. De betekenis is een viergangenmaal waar bij de hoofdschotel bestaande uit een ossenfilet overgoten met een Armagnac saus de apotheose vormt.

Vervreemding dus. Een tekst moet ritme hebben, een symfonie van bij elkaar passende klanken, die los van hun betekenis reeds als een symfonie klinken. Als het geschrevene dan ook nog ergens op slaat dan is het concert compleet.

Vervreemding dus. In dit ene woord schuilt de verwijdering van de arbeider met het door hem geproduceerde product. Hij verliest arbeidsvreugde, motivatie. Deze dialectiek werdt gebruikt door Marx, en wat had die knakker een visie. In tijden van crisis val ik steeds terug op de door mij bewonderde Marx. Hij voorzag toen reeds wat de volgende 160 komende jaren wel eens zou kunnen plaatsgrijpen.

Vervreemding dus. Agenda’s volgestouwd met tijdstabellen, I-phones alwaar de te spenderen tijd met kinderen reeds op voorhand vaststaat, alwaar de volgende afspraak met een mischien wel voor uw toekomst allesbepalende persoon het silicium volstouwen.

Vervreemding dus. Woorden als passie, creativiteit, energiek, geestdrift, bezieling omzetten in daden die de materiële welstand naar ongekende hoogtes moet drijven.

Een geheim wil ik U wel verklappen, dit woord kwam in mij op toen ik naar The dark side of the moon zat te luisteren deze ochtend op mijn erf. De ramen geopend, de luidspreker gedraaid opdat de muziek kon weerklinken op mijn berg. Mijn dochter aan mijn oren trekkend, en haar glimlach in symfonie met de muziek, mijn gemoedstoestand en het immense geluk te mogen leven.
“Vreemd hoe ik aan de vervreemding ontsnapt ben.” dacht ik terwijl een traan van geluk zijn weg vondt naar de grond aan mijn voeten om aldaar de aarde vruchtbaar te maken.

Was getekend

Advertenties

13 Reacties to “Vervreemding dus”

  1. anne Says:

    Maar die “ee”, jong. Dat klinkt toch niet?
    Het is de lange ee van meesmuilen.

  2. vandepotgerukte Says:

    @Anne,
    Niet iedereen houdt van dezelfde muziek.

    Was getekend

  3. de zeggenschap Says:

    Wat doen we met woorden die van zichzelf vervreemden? Hebben die een stapje voor op de letterloze?

  4. Beo Says:

    grmbl. Is daar nog plaats naast die berg van u? Kan ’t me iets te goed voorstellen…

  5. FrankiePebbles Says:

    Net wat u zegt Van de Pot. Van vervreemding word ik altijd hondsbroerd. Lang was dat een handicap. Nu ben ik er maar wat blij om.

  6. tijdtussendoor Says:

    Ik probeer te ontsnappen aan de vervreemding door in mijn tuin rond te kruipen. Lijkt volgens mij een klein beetje op je berg…

  7. micheleeuw Says:

    Ik word ook steeds lyrisch wanneer ik luister naar die muziek, mijn favoriete plaat eigenlijk.

  8. Emma Says:

    Een prachtig, weemoedig woord: vervreemding. Juist door die eeee. En die dubbel r. En die i op het eind.
    Prachtig ja. Dankje voor het attenderen.

  9. vandepotgerukte Says:

    @De zeggenschap,
    Als woorden vervreemden van elkaar is het een opsooming van en geen tekst. Letterloze woorden zijn mij onbekend.

    @FrankiePebbles,
    Beroerd voel ik mij er niet om. Ik stel alleen vast.

    @Tijdtussendoor,
    Een tuinfeest dus!

    @Micheleeuw,
    Het is inderdaad wel een kunstwerk.

    @Emma,
    Graag gedaan. Maar wat vind je van de tekst?

    Was getekend

  10. de zeggenschap Says:

    Letterloze woorden? Nog nooit eens iets tussen de regels gelezen, bijvoorbeeld?
    Het staat er niet, maar het is er wel. Onuitspreekbaar, soms. Geen letter te zien, als het ware.

  11. Annemie Says:

    Hier heb je een prachtig stukje neergepend! Heel diepzinnig – en dat die muziek mij niet aanspreekt verandert niks aan de zaak… Voor mijn part is het de merel die in de top van een boom zijn mooiste lied ten hemel fluit of de kerkklokken die ik hoor luiden op zondagvoormiddag als de wind goed zit of gewoon het gevoel hebben dat je gelukkig bent…zomaar!

  12. vandepotgerukte Says:

    @De zeggenschap,
    Dan zijn het betekenissen die ieder voor zichzelf invult.

    @Annemie,
    Dank U wel!

    Was getekend

  13. dP Says:

    Betekenissen van woorden mét letters worden ook door ieder voor zichzelf ingevuld.

    Jouw tekst doet mij denken aan hoe Carl Ridders in Puur Persoonlijk vertelt dat hij blijft verlangen naar het niet meer verlangen en aan hoe verward het me maakt om voor mezelf te willen uitmaken of loslaten – de vervreemding – of betrokken blijven het meeste voldoening biedt.
    ‘k Heb dan maar besloten dat enkel aanvaarden dat ik altijd wel zal blijven verlangen, dat groot en ronduit lastig verlangen om niet meer te verlangen kan temperen.
    Misschien is dat het wel, de grote Boeddhistische verlichting. Blij zijn met die betrokkenheid, met wat er nu is, ook als ‘trachten naar’ daar bij hoort. Maar trekt het ons niet uit het tredmolentje en willen we dat wel? Zit daarin dan geen vervreemding waarvan jij terecht blij bent dat je eraan ontsnapt bent? ’t Is een vreemd woord. Het staat voor een eindpunt waar niets meer te rapen valt en een zege tegelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: