Sisyphus’ bakens (2)

Gisterenavond werd mij vriendelijk doch dringend verzocht het pand te verlaten. Na ettelijke bestelde en daaropvolgend geserveerde pinten wilde de vrouw dezer uitspanning haar nest opzoeken.

Ik schrok op. De wijzers van het uurwerk hadden blijkbaar een paar rondjes gelopen zonder dat ik daar erg in had. Vrouw en kinderen was ik vergeten.
De schuldige, want een schuldige moet altijd voorradig zijn, tenslotte dragen wijzelf nergens de schuld van, was deze keer Jeroen Brouwers.

’s Ochtends was een goede ziel , die ik van haar noch pluimen ken, zo lief geweest twee door mij gegeerde boeken naar de door ons via mail afgesproken plek te brengen. Een van die schrijfsels was een vloekschrift. Nadat het afhandelen van de pecunaire rompslomp, een praatje maken, een bier, want biertjes drink ik niet, gedronken te hebben, besteeg ik mijn pijlsnelle ros en hield hem in toom. Op een drafje draafde ik door de stad op zoek naar een geschikte plek alwaar ik mij enige tijd kon wijden aan het lezen van dit geschrift. Een mens kan niet altijd eenzaam en alleen op een berg zijn buren bespieden met de hoop dat ze zich niet verhangen.

In de stad vond ik geen enkele plek die mij kon bekoren. In een klein dorp daarentegen, een veertigtal kilometer weg van het gewoel, stond op het dorpsplein een kleine bar, de perfecte locatie voor mijn opgevatte plan.

Ik sloeg het boek open, begon te lezen: Ik vernam het telefonisch op een lente-ochtend, april 2007…..
Ettelijk keren moet de eigenares annex dienster verwonderd opgekeken hebben toen ik in luid lachen uitbarstte. Dit vloekschrikt is met een in vitriool gedoopte pen geschreven, het papier heeft moeite om niet sissend op te branden. Mijnheer Brouwers deelt in 172 bladzijden zijn beweegredenen om te bedanken voor de Prijs der Nederlandse Letteren mee, vier hoofdletters! Nergens verontschuldigt noch verdedigt hij zich. Hij vertelt. En dat is een kunst die maar heel weinigen beheersen.

Brouwers en polemiseren is een goede Havanna met een Talisker Whisky.

Was getekend

Advertenties

8 Reacties to “Sisyphus’ bakens (2)”

  1. tijdtussendoor Says:

    Kan je die dorpjes even situeren? Wij komen namelijk richting Andalusië in augustus 😉

  2. vandepotgerukte Says:

    @Tijdtussendoor,
    Andalusië ligt hier toch al snel een 1000-tal kilometer vandaan, daar ken ik geen dorpjes. Mocht je eens afzakken naar Catalonië dan kan ik je wel verder helpen.

    Was getekend

  3. micheleeuw Says:

    Zo heb ik het ook : beginnen lezen, pas opkijken als het uit is en merken dat de dag(en) voorbij is (zijn).

  4. georgina Says:

    Het was mij een waar genoegen. 🙂

  5. vandepotgerukte Says:

    @Micheleeuw,
    Dagen dat lukt mij niet, uren wel.

    @Georgina,
    Het genoegen is meer dan wederzijds. Ik hoop dat jullie nog twee fijne dagen gehad hebben. En nogmaals dank!

    Was getekend

  6. jan Says:

    Mooi verhaal, dat goed zonder het cliche van het ros had gekund.

  7. vandepotgerukte Says:

    @Dank voor de lof. Het ros is mijn motorfiets, maar de uitdrukking: stalen ros, vond ik te cliché. vandaar dat ik pijlsnel schreef.

    Was getekend

  8. FrankiePebbles Says:

    Natuurlijk heeft Brouwers wel zijn naam danig mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: