Mijn weduwe

Als de termometer de 35 graden bereikt dan ga ik naar de plaatselijke knijp. ’s nammidags is daar geen kat. Behalve de uitbaatster, die verleden jaar weduwe is geworden. Een goede plek om te lezen en notities te maken. Mijn drankje hoef ik niet eens te vragen, deze vrouw kent haar pappenheimers. Mijn vaste tafel heb ik ook. Met mijn gezicht naar de ingang, halverwege deze bar. De vrouw gaat altijd, na mij bedient te hebben, aan de tafel naast mij zitten, met haar rug naar de ingang. Ze kijkt om vier uur naar haar favoriete soap. Een of andere Zuid-Amerikaanse serie waarvan het verhaal veel wegheeft van een lang uitgerekte kauwgom. Het geluid zet ze niet hard om mij niet te storen. De airconditioning zoemt monotoon. Er heerst rust. Deze namiddagen zijn haast gezellig te noemen. Zonder het ooit uitgesproken te hebben weten we van elkander dat we plezier beleven aan elkaars stil gezelschap.

Gisteren werd rond halfvijf onze rite bruut verstoord door een moeder die met haar dreumes deze uitspanning binnenwandelde. Ze bestelde een koffie en voor haar 4-jarig zoontje een perziksapje. De boodschappentassen liet ze met een plof naast de barkruk, waarop ze plaatsnam, vallen.

Mijn weduwe keek even mijn richting uit met een verontschuldigende blik. Het was alsof iemand de huiskamer was binnengevallen.

Binnen de drie minuten verveelde die kleine zich rot, geen probleem, in de boodschappentas van mama zit ongetwijfeld iets van mijn gading moet hij gedacht hebben toen hij gans de zooi begon uit te pakken en te sorteren. Twee kleine blikken tonijn in eigen nat trokken zijn aandacht. Hij zette ze op hun kant en rolde ze door de bar. Hij was aan een geimproviseerde bowlingbaan aan het sleutelen. Plots kreeg ik medelijden met die tonijn. Het beest was ooit geboren, gegroeid, had vele gevaren doorstaan om uiteindelijk in de netten van een visser verstrikt te raken en te eindigen als bowlingbal in eigen nat in de handen van een verveeld kind.

Was getekend

Advertenties

7 Reacties to “Mijn weduwe”

  1. Emma Says:

    Mwah kweenie, ik kan me een erger eind voorstellen.

  2. de zeggenschap Says:

    Stel dat de tonijn het kind had ingeblikt, zou de moeder dan het doosje geopend hebben? Of de tonijn zelf, misschien?
    En wie blikt dan de weduwe in? Juist!

  3. zapnimf Says:

    @Emma : Ja! Je oor eraf gerukt weten door een of andere gek die zijn nieuw vals gebit wil testen. En doodbloeden. Vooropgesteld dat een tonijn oren zou hebben natuurlijk.

  4. Adelheid Says:

    ’t Is toch origineel gevonden van diene kleinen…
    Is de rust daarna teruggekeerd?
    Zodat jouw weduwe haar soap nog kon volgen, en jij in innerlijke vrede naar huis kon terugkeren?

  5. micheleeuw Says:

    Zonder deze onderbreking had je nu geen stukje …

  6. Deftige Dame Marie Says:

    Dit vind ik mooi. Ik zie haar echt bezig, uw weduwe. Jammer van alweer een lelijke dt fout.

  7. vandepotgerukte Says:

    @Emma,
    In eigen nat vindt ik toch vrij onaangenaam.

    @De Zeggenschap,
    De eeuwige vragen des levens.

    @Adelheid,
    De rust is teruggkeerd, iedereen tevree.

    @Micheleeuw,
    Toch wel, maar dan zonder tonijn.

    @Deftige Dame Marie,
    Bedankt, en ik weeeeet het!!

    Was getekend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: