Werkmens (3)

Voor de goede orde: Dit: Werkmens en dit werkmens(2) gingen vooraf.

“Goed dan, een pintje dan maar.”
Wereldverbeteraar en gaia aanhanger ben ik nooit geweest. Wel vind ik het spijtig dat de stomp zijn drank niet krijgt.
Spijt is wat ik aantref in de toiletpot bij een al te vlotte evacuatie, racet het door mijn gedachten. Voor de Nederlanders onder U: Spijt of spijtelingen is afkomstig van spatten, staat hier voor strontspatten. Een bloedhekel heb ik aan verklaringen geven want gans het effect is weg. Maar goed, om de boven- en onder Moerdijkers nader tot elkaar te brengen moet een mens iets over hebben. Waar was ik gebleven? Juist, ja. De Bosniër.
Wat moet ik aanvangen met dat onnozel gevoel? Krabben zoals bij een muggenbeet, hoe vervelend zeggen, na vijf minuten de ganse zooi vergeten. Dat lijkt me een goed idee. Ongetwijfeld kirren die twee oude monumenten op dit eigenste moment opgewonden voor een etalage bij het aanschouwen van een handtas, zich die Bosniër totaal niet meer herinnerend.
De ober was zo attent geweest om de parasol te openen opdat ik kon genieten van een beetje schaduw. De tijd werd teruggezet. Mijn pint stond terug fris. De stomp daarentegen zat pal in de zon, en in deze contreien geeft die vuurbal van katoen. Hij kijkt niet op een kernfusietje meer of minder.
Ontevreden mocht hij niet zijn. Ik had hier al vier Euro uitgegeven en hij had er reeds drie verdiend. Waar klaagt dat gajes over?
Hij moet gehoord hebben dat ik ook voor hem een drankje had besteld, nu draaide hij zijn kop en glimlachte richting mijn verschijning.
“Wat krijgen we nu?” dacht ik verwonderd. Op de prijslijst van het leven staat: Glimlach = 1 Pint bier.
Ik glimlach terug.
Op de prijslijst van zielig medeleven staat: 1 glimlach = 1 glimlach.
Mijn aandacht wordt afgeleid door een wel heel bijzonder kortgerokt wijveke met benen tot aan haar zeikbak. Wat een benen!
Plots belemmert een slordige figuur mij het zicht. Ik kijk op en zie de Bosniër naast mijn tafeltje staan.
“Mag ik?” vraagt hij in plat Catalaans.
“Ja, tuurlijk.”
Dus geen Bosniër.
“Ik betaal U een pint, alleen om die garçon te kloten.” monkelt hij. “Eén bende profiteurs die obers. Hebt U al gezien hoeveel ze hier aanrekenen?”
Een beetje moedeloos knik ik hem bevestigend toe.
We zijn met zijn allen één pot nat. Niets origineel, verheffend of wereldverbeterend.

Was getekend

Advertenties

6 Reacties to “Werkmens (3)”

  1. tijdtussendoor Says:

    Of hoe je je kan vergissen in mensen…
    De gedachte van ‘ allemaal hetzelfde ‘ vind ik mooi.
    Kan zelfrelativerend werken 😉

  2. Laurent Says:

    Goed dat je het even uitlegde van die ‘spijt’, want anders had ik inderdaad helemaal niets van die zin begrepen.

  3. Laurent Says:

    (Alhoewel ik wel degelijk al 40 jaar onder de Moerdijk woon)

  4. jackomorren Says:

    Weer erg treffend en relativerend inderdaad. Na een lange warme dag hebben we allemaal zweetvoeten immers.

    Nu ik weet wat spijt is vind ik het jammer dat u het uitgelegd heeft. Niet dat ik niet tegen spijt kan, zolang ik het maar niet op de rand van mijn bord aantref, maar het is toch leuker als er wat te raden overblijft.

    Gegroet!

  5. vandepotgerukte Says:

    @Tijdtussendoor,
    Daarom gebruik “we”, ik reken mezelf erbij.

    @Laurent,
    Het is een Vlaamse uitdrukking. In Gent kan je ze zo nu en dan horen.

    @Jackomorren,
    Deze wilde ik toch uitleggen, want anders was de zin overbodig.

    Was getekend

  6. micheleeuw Says:

    Goed van hem !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: