Wat een toeren!

Het asfalt rolt zich voor mij uit. Dat doet het natuurlijk niet echt, maar ik fantaseer dat. De met teer bezoedelde stenen zijn daar met veel zweet en machinerie geplamuurd in het landschap omdat iemand het nodig vond twee dorpen te verbinden opdat men zich op een snellere manier van het ene naar het andere kon verplaatsen. Waarom blijft alsnog de vraag die niemand zich niet meer stelt. Waarom zijn de bananen krom? daarom! geen verder gezeik.

Toch komt die asfaltlaag mij best uit. Ik start mijn motor, wat niet meer of niet minder is dan in een mal gegoten stuk plastiek en metaal die doet wat ik ervan verlang, zijnde, loeihard acceleren en remmen als ik dat verlang. U zal mij niet betrappen op uitlatingen zoals: Eerst mijn motorfiets en dan mijn vrouw en kinderen. Het is mijn fout niet dat er wezens rondlopen met drie hersencellen, namelijk : een voor het schakelen, een voor het gas geven en een voor het remmen.

Toch kan ik de brute, rauwe kracht die van zo’n ding uitgaat meer dan smaken. Wat zeg ik? Ik ben er verzot op.
Eerste versnelling, loeihard, 12.000 toeren per minuut, 105 km per uur, tweede tot het einde, 160 km per uur, zwaar in de ankers, daar komt het eerste stuk geplaveide asfalt dat een bocht vormt. Opgepast, kniezwengel, het ding laten hellen met de hoop dat de Bridgestone zijn belofte waarmaakt: niet wegglijden met aan hoge snelheid de zwaartekracht tarten. Hij doet het! Een dot gas bij en op naar derde. 210 kilometer per uur. Nog 1200 meter tot aan de volgende bocht. Dus op naar vierde. 245 kilometer per uur. Doodstil zit ik op het ding, geen enkele fysische inspanning wordt van mij verlangt. Behalve mij vastklampen en de pols een aantal graden draaien.
Lichaam rechtop en vol remmen, het rechte stuk is alweer voorbij. Ik draai de laatse bocht rustiger in. Ik ben thuis.

Ik stop aan het hek en leg de motor af. Het tikkend geluid van de gefolterde motor klinkt samenzweerderig, we hebben de dood en de zwaartekracht alweer getart met een overwinning. De bergen, mijn stulp en mijn machine staan er rustig bij. Ik zie dat het goed is

Was getekend

Advertenties

11 Reacties to “Wat een toeren!”

  1. Laurent Says:

    Ik zou het toch wat rustiger aan doen, als je vrouw en kinderen inderdaad voor de motorfiets gaan.

  2. jackomorren Says:

    En dan heel rustig een rondje om het apparaat lopen en de adrenaline laten weglopen in het putje van uw geest voordat er een kroonkurk verwijderd wordt.

    Heerlijk.

  3. vandepotgerukte Says:

    @Laurent,
    Maar dan zou ik ook het parachutespringen, bergbeklimmen en nog een aantal van die adrenaline verwekkende dingen moeten laten staan. Neen, daarvoor leef ik te graag.

    @Jack,
    een sigaretje rokend.

    Was getekend

  4. gewebkijk Says:

    flitspalen zijn kennelijk tot spanje nog niet doorgedrongen…

    (stikjaloers)

  5. Wenz Says:

    Mijn snelheidsduivelgehalte verliest het altijd van mijn angst. Niet om mezelf te pletter te rijden, maar om het leven van een onverwachte ander te beëindigen.

  6. jackomorren Says:

    Sigaretjes zijn slecht voor de gezondheid. Teveel pilskes en te veel toeren echter niet!

  7. vandepotgerukte Says:

    @Gewebkijk,
    Toch wel, maar je moet ze weten staan.

    @Wenz,
    Daarom doe ik het ook alleen sporadisch op het eenrichtingsweggetje hier in de Pyreneeën richting mijn alleenstaande stulp.

    @Jackomorren,
    Maar lekker, lekker!

    Was getekend

  8. micheleeuw Says:

    Dat is wat wij noemen : laag vliegen ! Moet een zalig gevoel zijn, al is het maar voor eventjes.

  9. Blanche Says:

    Ocharme de hulpdiensten die je moeten bijeenschrapen nadat je je op dat eenrichtingsweggetje te pletter reed tegen een verdwaalde geit.

  10. tijdtussendoor Says:

    Wees je toch een beetje voorzichtig?

  11. vandepotgerukte Says:

    @Micheleeuw,
    Het is een intens gevoel.

    @Blanche,
    Ze worden daar voor vergoed. Wat ik me wel afvraag is of ze die geit meteen meeschrapen omdat het uit elkaar houden van een menselijke lever tot pap geplet en een geitenlever weinig verschillend zijn mijns inziens.

    @tijdtussendoor,
    Wat een prachtige reactie. Dat meen ik. In die ene zin zit geen veroordeling en klinkt oprecht. Bedankt. Enne, ik doe voorzichtig.

    Was getekend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: