Met of zonder prentjes?

In het vorige blogstukje dat ik nooit publiceerde wilde ik een boom opzetten over hoe een blog er nu eigenlijk moet uitzien. Doordat mijn hersencellen meestal als een op hol geslagen bende stieren tijdens de San Fermines in Pamplona reageren is daar alweer niets van in huis gekomen. Maar niet getreurd, er is nog voldoende plaats en tijd om dit alsnog te doen. Daar gaan we.

Tijdens mijn dagelijkse mijmersessie, die ongeveer een 17 uur duurt, de andere 7 uren slaap ik namelijk, had ik het erover met mezelf of uiterlijk belangrijk was voor een blog. Dit is namelijk niet mijn enige blog, op mijn andere blog, dat ondertussen al twee jaar bestaat en een zeer trouw lezerspubliek heeft, heb ik een aantal zeer verfijnde ontwerpjes toegevoegd, sommigen zo verfijnd dat ze met het blote oog niet waar te nemen zijn. Dit blog is een experiment. Het geschrevene moet centraal staan. Ik wil niet dat de lezer afgeleid wordt door foto’s, smiley’s of andere overbodige frutsels.

Genoeg gezeikt over wat ik denk, dat zijn tenslotte uw zaken niet.

Een bord boerenkool met rookworst, voor de Nederlanders onder U, of stoemp méé ne saucisse voor de Vlamingen is niet meteen een gerecht dat mooi te presenteren valt. Als klein kind begon ik meteen te metselen met die kwak vreet. Mooi gladstrijken, een topje aardappel met de achterkant van een lepel effen strijken, enfin U kent dat wel. Dan sneed ik twee plakjes van de rookworst en plantte ze naast elkaar als ogen in de brei. De overgebleven halfmaanvormige worst drapeerde ik onder die twee ogen, de smiley was geboren. Nu had ik een bord eten dat er guitig uitzag. Nu het bleef natuurlijk een bord voedsel, de enige reden van bestaan daarvan was het aan de gang houden van mijn lichaamscellen. Wat zal ik nu doen met dit blog? Het zodanig draperen dat het tot een aangekleed gedrocht verwordt? Of gewoon serveren recht uit de pan zonder franje? Daar zal ik nog eens moeten over nadenken.

En stemmen, daar hoeft U niet over na te denken, dat moet U stante pede doen op Dutch Bloggies onder de rubriek literatuur.

Was getekend

Advertenties

9 Reacties to “Met of zonder prentjes?”

  1. gewebkijk Says:

    hoe smakelijker het stamppotje, hoe minder belangrijk het mooie bord…

  2. gewebkijk Says:

    daarentegen, het oog wil ook wat.
    en als je ”koks” mag geloven; ”presentatie belangrijk”.

    maar om in etens sferen te blijven, je kunt ook én én
    soms tafelen om het tafelen, en soms slechts om de maag te vullen.

  3. mIKe Says:

    Maar U prakt Uw teksten nu toch al tot smiley, net als de boerenkool? U had bovenstaande immers ook met heel wat minder franje kunnen vertellen. Het is mooi zo, als U het mij vraagt.

  4. Wenz Says:

    Kijk, het geschrevene staat natuurlijk voorop. Als dat bagger is, kan geen mooi designtje nog helpen. Maar als de inhoud goed zit, is een beetje aankleding altijd wel leuk. Al ben ik dan meer iemand van de mooie lay-out en flexe knopjes, en niet zozeer van ‘plant bij ieder geschrevene een willekeurig plaatje om die alinea eens even te breken zodat de mensen die nooit een boek lezen en een column in een tijdschrift al heel wat vinden ook blijven meekijken’. Dat vind ik namelijk een beetje onzin. Ik heb toch liever een bord met overheerlijk eten in een afdoende portie, dan iets dat zo uit een culinair naslagwerk lijkt te komen maar eigenlijk maar magertjes smaakt.

  5. Margo Says:

    Hehe, grappig. Ik noem mijn stek toevallig altijd een stoemp-met-sosissen blog. Kwaliteit moet je daar niet gaan zoeken, dat is nooit mijn ambitie geweest en je zal er ook nooit iets in terugvinden waar je leven interessanter of rijker van wordt.
    Bij vrijwel ieder postje dat ik plaats zwier ik er een afbeeldingetje bij, gewoon, zomaar, voor de show.
    Een blog is persoonlijk en behoeft geen richtlijnen, vind ik. Een heel belangrijke voorwaarde voor mij om een op een blog te blijven hangen is: eenvoud. Sommige blogs zien er zodanig chaotisch uit dat ik er koppijn van krijg, daar loop ik echt kilometers ver van weg om er nooit of te nimmer naar terug te keren, eender hoe interessant of grappig het leesvoer is.

  6. jackomorren Says:

    Ik vind deze stamppot heerlijk! Hoeft van mij geen extra rommel op het bord.

  7. Blanche Says:

    Alleen supertalenten kunnen het zich permiteren om de gerechten altijd puur uit de kom te serveren. Klanten hebben ook graag dat het restaurant af en toe eens wordt opgefrist.

  8. singajo Says:

    en alwaar vinden wij uw andere blog?

  9. vandepotgerukte Says:

    @Gewebkijk,
    Het koken lijkt mij ook belangrijker dan de presentatie.

    @Mike,
    Ruik ik daar een compliment?

    @Wenz,
    Aangezien ik schrijven hoogacht vind ik alle prentjes errond overbodig.

    @Margo,
    De enige richtlijnen die ik volg zijn geen.

    @Jackomorren,
    Ik maak een sierlijke, dankbare kniebuiging.

    @Blanche,
    Dan ik gerust slapen, puur uit de kom is wat ik nastreef.

    @Singajo,
    U krijgt mail.

    Was getekend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: